gleter ([[Codjowaedje bouter|codjowaedje]]) I. [v.s.c.] 1. leyî do [[Motî:raetchon|raetchon]] rexhe di s' boke. Dji vs va fé gleter tot vs rmetant al narene l' odeur del pougneye di kertons k' on lait souwer evoye el paile ([[M. Slangen]]). On dit eto: [[Motî:blefer|blefer]]. F. baver, saliver. >> fé gleter l' minton: fé aveur håsse di mindjî (on boun amagnî). I priya ene volêye di lofteus A fé des grands magnijhons Ki fjhèt gleter l' minton ([[Florian]] rat.pa. [[F. Nyns]]). F. faire saliver. 2. leyî cori on spès likide. Ene tåte å souke di pot ki glete. Do fier ki glete. F. couler. II. gleter après [v. n.d.c.] [[Motî:djéryî|djéryî après]]. Tos ls ans on glete shijh moes après l' prétins (D.F.). F. attendre impatiemment, désirer avidement. | gletant, gletante [addj.] ki glete. L' atulî nos hape po nos prusti come i prustixh do fier gletant, ele keuve ki spite, l' acî ki cole, el veule ki crape ([[F. Dewandelaer]]). F. fondant, coulant.