glwere [f.n.] 1. sintimint d’ grandeur d’ on tchîf di guere k’ a wangnî bråmint des batreyes. Ca les cindes do grand ome si stårît so nosse tere Houte del glwere des signeurs, des princes et des barons (L. Lagauche). Et nosse cour crexhe cwand c' est k' on tuze al glwere Di nos vîs peres ki n' avît måy pawou (Li Tchant des Walons). Mins cwand nost Impreur rivna et ki s' glwere, come on moxhet, plonca dsu tote li France, å prumî djoû, Linåd s' egadja (M. Hicter). Racontez a m' pa l' glwere ki dj' a-st e l' Edjipe, sins rén rovyî, et tot çou k' vos avoz veyou (Li Djneze, rat. pa L. Hendschel). L' Andje do Signeur vina djondant d' zels, et l' glwere do Signeur les rafûla di s' loumire (Sint Luk, rat. pa J.M. Lecomte). Loukîz a : oneur. F. "gloire, notoriété, renom". >> al glwere di: po vanter. E vosse clokî d' Sint-Nicoley, Mamé cariyon, Al glwere di nosse bele Walonreye, Gruzinez ene tchanson (J. Vrindts). Po on prumî, dj’ a scrît "Féminitude", c' est des tecses, co del prôze-powezeye, al glwere des femes (D. Trempont).

2. rilomêye djin. C’ est ene des glweres di nosse fotbal. F. "gloire, célébrité".

| glorieus, glorieuse [addj., purade padvant] k’ apoite del glwere. Mins Diè soténrè nosse Peron Glorieus temoen di noste istwere (N. Defrecheux). Vola d' cisse contrêye li glorieuse memwere ! (Jules Leruth). F. "glorieux".

| gloriole [f.n.] pitite glwere ki les grandiveus volèt aveur mins k' i n' meritèt nén. F. "glorieux".

Etimolodjeye et tcherpetaedje

riwalonijhî calcaedje do F. "gloire". (minme sinse)

Parintaedje

• gloriyete
• gloriya