gordene [f.n.] ahesse di måjhon, grande bele toele ki pind padvant padrî les fniesses (veyou d' ådvins), po catchî et wårni ene måjhone. Mes fniesses ont todi seré timpe assez leus gordenes (C. Quinet). rl a: rido. F. rideau. Esp. cortina. Ny. gordijn. >> li gordene å (do) stoelî: cir, ki veyou come ene bleuwe toele. Coutcoloudjoû! el cok siclefe el gordene å stoelî (C. Quinet).

Disfondowes: gordène, gordine, gourdine, gourdène.

Parintêye:

• regordiner