gorder (codjowaedje)

I. [v.c.]

1. atraper, coixhî (ene djin, ene biesse). Ni passe nén t' mwin pal finiesse di l' oto, gn åreut on bouxhon u on på, to t' freus gorder. F. blesser, égratigner.

2. bouxhî so (ene sakî), lyi fote ene dobleure. Asteure, onk ki vôreut djower des toûs come les macrales dinltins, on l' gordêyreut comifåt (ram. pa J. Adam). Gn a-t i k' les halcotîs Ki rnårdexhe do gorder ? (R. Hostin). F. cogner, tabasser.

3. greter (ene sacwè). Po-z espaitchî k’ les velos n’ soyénxhe gordés dins l’ tram et l’ trin en alant a Brussele, on les ravôtyive dins des bandletes di gris papî (E. Pècheur). Les otocårs vinèt gorder les bouxhons ki crexhèt sol boird del voye, dispu k' on n' les rtaeye pus Båze di dnêyes di l' Årdene nonnrece). F. égratigner, toucher, abimer.

II. si gorder [v.pr.] buker. On direut k' ele s' a stî gorder Conte li fniesse d' on vî tchestea (P. Fourny). F. se cogner, s'abimer.