gote 1 [f.n.] 1. pitite bole d' aiwe u d' likide ki toume. rl a: goter, sigoter. F. goutte. 2. pitit vere di peket (u d' ene ôte foite abwesson). Il aveut stî boere sacwants gotes, et il aveut ene dimeye tchitche (L. Pirsoul). F. verre d'alcool. >> houmer° ene gote. So les fouzeures, les cotîs n' ont nén sogne di s' astårdjî, li tins d' houmer kékès gotes (G. Grafé). 3. alcol (a boere). >> payî l' gote: ofri di l' alcol a boere. Dji lyi paye el gote mins ça n' l' espaitche nén di m' erbrognî come on tchén (F. Loriaux). >> sitronner° ene gote. >> on flumion° d' gote. >> blanke gote: peket. >> gote di purnale, di fraijhes: gote fwaite avou del blanke gote et des fruts ki bagnèt dvins. >> gote di Richténe°. >> ribatijhî° l' gote. >> lomaedje d' ene mwaijhe gote, u d' ene ribatijheye gote: djus d' navea, pikete. Disfondowes: gote, goute.

plake pol viyaedje di Gotale

| gotale [f.n.] (v..v.m.) plaece k' il î gote (foû d' on meur di rotches, evnd.). >> Li Gotale: no di sacwantès plaeces del Walonreye: al Vå d' Xhavane; a Viyance (so plaece al Goutèle). >> Les gotales: no d' ene plaece do Ptit Tier. | gotea [o.n.] gotale. >> Les Goteas: no d' ene plaece di Wane.

Omofone:

• gote (advierbire di noyaedje)