graevî [o.n.] pitit pexhon, foirt corant dins les ris, et ki sieve d' amoice pol pexhe, e sincieus latén Phoxinus phoxinus. rl a: djote di procureu. F. vairon. >> Bén t' as magnî des graevîs: dijhêye a ene sakî k' on revoye po ndaler rmagnî e s' måjhon, et ki rvént ttossu rade. >> Les Graevîs: sipotaedje des dmorants di Rmagne, di Viyance. Disfondowes: grèvî, grèvîye (femrin), gravî, graviè, graviyè, miersipepieuzmint el notûle ALW 8.109. Etimolodjeye: bodje gayel "graev" (såvlon), cawete -î (biesse ki vike dins les graevetes des rews).

Minme bodje etimolodjike:

• graevleus