grangrinne [f.n.] maladeye la k' des pårteyes do coir morèt, et dvèt esse côpêye evoye. Cwand on l' a rtrové, elle esteut al moirt; li grangrinne s' aveut metou el djambe. Li grand Dèdè aveu-st on pî rognî pal grangrinne ([[E. Benoit]]). Mins asteure, li vî tchinne sint l' moirt dins ses mimbes pal grangrinne ([[J. Boucher]]). F. gangrène. Etimolodjeye : calcaedje riwalonijhî (avou on [[ristitchî R]]) do F. gangrène (minme sinse). ---- * [[grangrinne|Dipus d' racsegnes sol grangrinne]]