grangrin [o.n.] u grangrinne [f.n.] maladeye la k' des pårteyes do coir morèt, et dvèt esse côpêye evoye. Cwand on l' a rtrové, elle esteut al moirt; li grangrin s' aveut metou el djambe. Li grand Dèdè aveu-st on pî rognî pal grangrinne ([[E. Benoit]]). Mins asteure, li vî tchinne sint l' moirt dins ses mimbes pal grangrinne ([[J. Boucher]]). F. gangrène. Disfondowes: grangrin.ne, grongrin.ne, grangrène Etimolodjeye: calcaedje riwalonijhî (avou on [[ristitchî R]]) do F. gangrène (minme sinse), avou candjmint d' djinre, poy pus tård ricopiaedje do djinre do francès. ---- * [[grangrinne|Dipus d' racsegnes sol grangrinne]]