griper (codjowaedje) I. [v.s.c.] monter la k' ça monte foirt. Gn a des måjhons ki n' ont nén yeu l' pacyince di griper disk' å dzeu do tiene, soeye-t i k' elle estént maflêyes, u k' elle end avént leu sô d' ratinde leu toû (B. Genaux). Les droles d' emantcheures ki dji m' a metou a scrire, c' est po mete ene loceye di sé boune a fé griper å pus hôt li tinkiaedje des arteres des spepieus (J. Schoovaerts). On dit eto: gritchî. F. grimper.

II. [v.n.d.c.] monter tot s' agritchant après (ene sacwè). Djeråd ritrova s' cascognî et griper totavå ses brantches. (A. Moors-Schoefs). Dj' atake a griper po do bon après l' cresse del Costabone, cåzumint meye metes pus hôt (L. Hendschel).

III. [v.c.] (ene miete måhonteus, ene miete po rire) monter so (ene feme). Matî Laensbergh dit k' ciste anêye N årè beacôp des femes gripêyes.(Årmonak da Matî Laensberg).

| gripe 2 [o.n.] coûtchaedje avou ene feme. Les femes gripêyes, ça n' fwait rén, s' ele n' inflèt nén, Ca del gripe, on ndè mourt nén (Årmonak da Matî Laensberg). F. baise.

| griplote u gripete [f.n.] gritchete. Li grand foirt ome tanfléve d' awè monté l' griplote (B. Louis). C' esteut al copete d' ene gripete nén lon del fontinne ås pepioûles (M. Frisée). F. raidillon.

Omonimeye