gritchî (codjowaedje) [v.s.c.] monter (tot djåzant d' ene voye). Ça gritchive fer. On dit eto: griper. F. grimper. >> gritchî pår: ariver tot al copete. Les accions IBM avént gritchî pår (L. Mahin). F. atteindre des sommets.
| gritchete [f.n.] pitite roede montêye. Il a s' måjhinete apîçteye å boird del hourêye, al copete del gritchete (J.P. Dumont). F. raidillon. Disfondowes: gritchete, gridjète.
| gritche [f.n.] havet (crotchet). Loukîz a: Pé al Gritche.
Parintêye: