guere [f.n.] 1. margaye inte deus u mwints payis, ki s' batèt avou leus årmêyes. >> l' ôte guere: diviè 1960-1990, lomaedje del guere di 1914-1918. >> Gn a nole si grande guere k' i ndè schape on sôdård: a) gn a todi des sorvicants dins ene guere. b) (imådjreçmint) on n' såreut aveur li dierinne cwand on ramasse ås crompires, cwand on code ås pemes, evnd. 2. brete inte deus djins. C' est todi l' guere inte ces deus la: i sont come tchén eyet tchet. >> Våt mî l' påye ki l' guere: i fåt todi waitî d' arindji les bidons. 3. lûte po ene dinrêye, po des idêyes. Ça a todi stî ene kession d' guere economike. Disfondowes: guére, guère, guêre, guinre. Etimolodjeye: calcaedje riwalonijhî do F. guerre (ki vént do francike. "werra"; rl a: waeraxhe, ewaeré.