guernåte [f.n.] sôre di ptite grevesse, foirt corante el mer do Nôr, k' a dijh pates, troes a cwate cintimetes longues, et k' on magne voltî come intrêye, tot l' siplitchant avou ses doets. Mi dj' inme bén l' tåte al djote, les bolets såce lapén, les boûketes, les coûkes di Dinant eyet les croketes ås guernåtes (ramexhné pa P. Sarachaga). rl a: gårnale. Disfondowes: guèrnaute, grènaute. Etimolodjeye: calcaedje riwalonijhî do vî flamind "gernaet" (minme sinse). Coinrece Lidje et payis d' Tchålerwè.