håre 1 [f.n.]

1. (vî mot) loyén fwait avou ene coxhete toirtieye al mwin, di sacwantès plantes: côrî, beyôle, havurna, oizire, så, po loyî les faxhenes; loyén d' waessin po loyî les djåbes. Alez m' côper ene håre. On loyive li botea di schoices avou des håres di côrî (L. Mahin). Gn aveut des faxhenes a ene håre et des cenes a deus håres. Li fi do shabotî est evoye côper des håres po-z etchapler les shabots. On loyive les bwès del cliyonêye avou des håres di tchårmea (F. Twisselman). Loukîz a: hårdêye, årchele. F. lien végétal, liane, corde de branchage.

2. (v.m.) coide; copurade, coide po pinde ene djin. F. corde. >> awè li håre e s' cô: a) esse on calin, on rénnvå, ki dinltins, åreut fini pindou. b) esse presse a s' maryî. Franwal: ahåyant po: "avoir la corde au cou".

Etimolodjeye: vî lussimbordjwès "hard" (pitit toirtchî fyi).

| hårete [f.n.] (vî mot) pitite håre.

| hårnou, hårnowe [addj., todi padvant] tot djåzant d' èn åbe, ki ses coxhetes polèt siervi po fé des håres. Loukîz a : hårnoufrinne.

Parintêye :

• hårdêye
• hårdea
• hårdeure
• hårdî
• hårdion
• årchele

Mots d' aplacaedje :

• hårnoufrinne
• hårdifrinne

Omofones (håre):

• håre ! (mot-criya po les tchvås)
• håre 3 (gobeyes)
• Håre (viyaedje)