håre 1 [f.n.]
1. (vî mot) loyén fwait avou ene coxhete toirtcheye al mwin, di sacwantès plantes: côrî, beyôle, håvurna, oizire, så, po loyî les faxhenes; loyén d' waessén po loyî les djåbes. Alez m' côper ene håre. On loyive li botea di schoices avou des håres di côrî (L. Mahin). Gn aveut des faxhenes a ene håre et des cenes a deus håres. Li fi do shabotî est evoye côper des håres po-z etchapler les shabots. On loyive les bwès del cliyonêye avou des håres di tchårnea (F. Twisselman). Loukîz a: hårdêye, årchele. F. lien végétal, liane, corde de branchage.
2. (v.m.) coide; copurade, coide po pinde ene djin. F. corde. >> awè li håre e s' cô: a) esse on calin, on rénnvå, ki dinltins, åreut fini pindou. b) esse presse a s' maryî. Franwal: ahåyant po: "avoir la corde au cou".
Etimolodjeye: francike "hard" (pitit toirtchî fyi).
| hårete [f.n.] (vî mot) pitite håre.
| hårnou, hårnowe [addj., todi padvant] tot djåzant d' èn åbe, ki ses coxhetes polèt siervi po fé des håres. Loukîz a : hårnoufrinne.
Parintêye :
Mots d' aplacaedje :
Omofones (håre):