hårker (codjowaedje) [v.s.c.] bouter deur. Ledjire come ene aronde, ele hårkêye po ratraper l' fåtcheu (J. Calozet). On dit eto: xhaerbiner, tchôkî. F. trimer, peiner, se dépêcher.

Etimolodjeye: viebe fwait sol bodje "hark-" (loukîz a : håke).

Parintêye :

• hårkea
• håcner
• hårcot