håye [f.n.]

1 rîlêye di bouxhons, sovint rtaeyîs, ki recloyèt on tchamp. L' ivier a sovint djowé ås mayes ; Asteure, il èva hinkeplink il èva ådtriviè des håyes Mins il a pierdou totes ses kinkes (G. Havelange). Les håyes ridoxhèt d' årdispenes. On dit eto: håbe. F. haie. >> taper l' cote sol håye: a) cwiter les ôres, tot djåzant d' on curé, d' ene beguene. F. se défroquer. b) rinde si demission, tot djant d' on politikî u d' èn ôte responsåve. F. rendre son tablier. >> Sôte, Mirôre, houte des håyes et des bouxhons: kimande des macrales a leu ramon, po k' i les emoenne dins les airs.

2 rîlêye. Ene håye di brikes. I metént les frexhès brikes a håye por zeles souwer divant d' aler å for Motî d' Bastogne. F. rangée.

3 pitit bwès. Loukîz a : hé. F. bosquet. >> Våt mî èn oujhea e s' mwin ki deus sol håye: våt mî wai d' tchoi k' on-z a ki bråmint d' tchoi k' on a nén co (et k' n' årè motoit måy. Franwal: ahåyant po: F. un tien vaut mieux que deus tu l'auras.

Etimolodjeye : vî lussimbordjwès "hagja" (minme sinse), 1100.

| hayete [f.n.]

Etimolodjeye : cawete -ete, avou cadjmint d' voyale.

| hayon [o.n.]

1. bwejhêye. Loukîz a: håyner (2). F. paravent, abri, coupe-vent.

2. botikea d' on martchotea, waeranteye pa ene bwejhêye, la k' il î vind ses martchandijhes al tere. Loukîz a: håyner (1). F. échoppe.

3. pitite barake sins meurs,djusse avou des bwejhêyes. Loukîz a: cahoute. Loukîz a: Les Hayons. F. hutte.

Etimolodjeye : cawete -on

Parintêye:

• håyî
• håyner (mete des håyes)
• ehåyî

Mots d' aplacaedje:

• a des håyes

Omonimeye :

• håye 2

• Les nos d' plaeces del Walonreye avou "håye", "hayete", "hayon"