{{Wiccionaire-motî|hagnî}}
hagnî ([[Codjowaedje lodjî|codjowaedje]]) [v.c.] riclôre si boke dissu (ene sacwè, ene sakî) avou les dints ki moussèt dvins. rl a: [[Motî:kihagnî|kihagnî]], [[Motî:rihagnî|rihagnî]].
Disfondowes: hagnî, hagner, hagnè, hègnî, agnî, agni, hègnî.
Etimolodjeye: francike "handjan" (minme sinse).
| hagne [f.n.] rl a: [[Motî:higne|higne]]; rl a: [[Motî:cohagne|cohagne]].
| hagnon [o.n.]
1. boket d' amagnî k' on pout hagnî d' on côp. rl a: [[Motî:golêye|golêye]]. F. bouchée.
2. boket d' on tecse, d' ene lwè, ki tént eshonne. Si dji pårtixh mes vatches et n' nén pårti l' yebe, dji pestele li prumî hagnon del mwaisse-lwè di nosse vî payis (L. Mahin). F. paragraphe.
3. [[Motî:boket|boket]]. Li vesprêye si coschiréve, pa ptits hagnons (J. Calozet). Po dire li vraiy, i n' ont nén yeu si malåjhey ki ça di rprinde tote li stindowe do Congo, hagnon pa hagnon (L. Mahin). F. morceau.
| hagnant,
hagnante [addj.]
1. ki hagne. F. mordant.
2. ki [[Motî:coixhî|coixhe]] les djins pa çou k' i dit. F. agressif (ive).
[[Categoreye:Motî]]