halcotî, halcotresse [o.f.n.]

1. djin k' overe må. Les halcotîs s' siervèt d' leu linwe di pus ki d' leus usteyes. Nos sfwaits economisses avént tot djusse emantchî çou k' i faleut po mostrer on côp dpus k' i gn aveut rén a saetchî foû di ces halcotîs la. (J.P. Hiernaux). Si on vout ki dmwin, on tchante co e walon, on n' pout pus fé do halcotî eyet di l' amateurisse (W. Dunker). On dit eto: wålî, bardouxheu, wachoteu, rl a sinonimeye. F. mauvais ouvrier, bricoleur, amateur, dilettante.

2. djin k' on n' inme nén. Est ç' ki l' måleur des djins conte po ces halcotîs la des cotribucions ? (G. Alexis). Gn a-t i k' les halcotîs Ki rnårdexhe do gorder ? (R. Hostin). K' elle ervåye dins s' payis, On n' a nén dandjî Des halcotîs voci ! (P. Fourny). On dit eto: Motî:tchouk-tchouk F. bougre, con, salaud..

3. pitit ovrî a s' conte, ki n' wangne waire. Les pôvriteusès ptitès cinses des halcotîs ont divnou les pus amiståves des dmorances (J.P. Dumont). Les halcotîs ont divnou des ovrîs d' " l' Etat " ki s' endè fotèt, et k' end ont d' keure di çou k' pôreut-st ariver après k' ont fwait leus eures (J.P. Dumont).

Disfondowes: halcotî, halcotresse, alcotî, alcotîre; halcotiè, halcotière