halcotî, halcotresse [o.f.n.]

1. djin k' overe må. Les halcotîs s' siervèt d' leu linwe di pus ki d' leus usteyes. Nos sfwaits economisses avént tot djusse emantchî çou k' i faleut po mostrer on côp dpus k' i gn aveut rén a saetchî foû di ces halcotîs la (J.P. Hiernaux). Si on vout ki dmwin, on tchante co e walon, on n' pout pus fé do halcotî eyet di l' amateurisse (W. Dunker). On dit eto: wålî, bardouxheu, wachoteu, rl a sinonimeye. F. mauvais ouvrier, bricoleur, amateur, dilettante.

2. djin k' on n' inme nén. Est çki l' måleur des djins conte po ces halcotîs la des cotribucions? (G. Alexis). Gn a-t i k' les halcotîs Ki rnådexhe do gorder? (R. Hostin). K' elle ervåye dins s' payis, On n' a nén dandjî Des halcotîs voci! (P. Fourny). On dit eto: Motî:tchouk-tchouk. F. bougre, con, salaud.

3. pitit ovrî a s' conte, ki n' wangne waire. Les pôvriteusès ptitès cinses des halcotîs ont divnou les pus amiståves des dmorances (J.P. Dumont). Les halcotîs ont divnou des ovrîs d' "l' Estat" ki s' endè fotèt, et k' end ont d' keure di çou k' pôreut-st ariver après k' ont fwait leus eures (J.P. Dumont).

Disfondowes: halcotî, halcotresse, alcotî, alcotîre; halcotiè, halcotière.

Omonimeye:

• halcotresse est ossu li femrin di "halcoteu".