halcoter (codjowaedje) [v.s.c.]

1. berlondjî d' tos les costés, dins tos les sinses. Les tabeurs a farene halcotént come des carioles (R. Dedoyart). Li galant, pindou après on somî, halcotéve dins les arincrins. (J. Schoovaerts). C' esteut-st ene grande tcherete a tchéns ki halcotéve, presse a rvierser (J.P. Dumont). Et s' rindèt i conte ki l' vint a divni waeraxhe, et k' i sorlive des waxhletes ki vnèt fé halcoter li vwele siconte del plantche (L. Mahin). Loukîz a: balter, hossî, cahossî. F. cahoter, s'agiter.

2. hossî. Gn a vosse tcheyire ki halcote. Li vint shofele so l' ouxh et gn a tot ki halcote. Dj' a on dint ki halcote. Tot rivnant d' av' sitî ovrer, Nestor a boevou kékès gotes Portant i tuze a ndè raler, Mågré k' po l' moumint, i halcote (M. David). I>Sol crestea do toet, les schayes î sont ele co totes ? Probåbmint k' i gn end a ene ou l' ôte ki halcote ! (O. Fabry). F. ballotter, balancer, remuer, s'agiter, osciller, trembler.

3. roter tot berlondjant. Tchén d' corote, twè ki halcote avå l' pavêye, I sereut tins k' on t' fiestixh (A. Gadisseur). F. déambuler.

4. (imådjreçmint) awè todi on må u l' ôte. Loukîz a: pete ou vesse.

5. èn nén saveur cwè. Roteure halcote et n' sait trop cwè Inte vinous-d'-ôte-påt et Lidjwès (M. Slangen). Loukîz a: halkiner, tchicter 1. F. tergiverser, hésiter.

| halcotaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "halcoter". F. ballottement, oscillation, agitation, hésitation, tergiversation.

| halcotmint [o.n.] halcotaedje. F. ballottement, tremblement.

| halcoteu, halcoteuse u halcotresse [o.f.n.] li ci (cene) ki halcote. Loukîz a: halcotî.

| halcotreye [f.n.] brut d' ene sacwè ki halcote. F. vibration, tintamarre.

| halcotêye [f.n.]

1. (mot d' monnî) tchedje di 25 kg d' grin po moure. F. demi-mouture.

2. ptite tchedje di grin, di djåbes, di four, di faxhenes.

Parintêye

• halcotî

Disfondowes

halcoter 

halcoter, alcotè, alcoter.

halcotaedje 

halcotèdje, alcotadje, alcotâdje.

halcotmint 

halcotmint, alcotmint, alcotmèt.

halcoteu

halcoteu(se), alcoteu.

halcotreye 

halcotrèye, alcotrîye.

halcotêye

halcotêye, alcotéye, alcotée.

Hårdêye divintrinne

Dipus d' racsegnes so l’ mot « halcotêye » dins l’ ovraedje des monnîs