halcoter (codjowaedje) [v.s.c.]
1. berlondjî d' tos les costés, dins tos les sinses. Les tabeurs a farene halcotént come des carioles (R. Dedoyart). Li galant, pindou après on somî, halcotéve dins les arincrins. (J. Schoovaerts). C' esteut-st ene grande tcherete a tchéns ki halcotéve, presse a rvierser (J.P. Dumont). Et s' rindèt i conte ki l' vint a divni waeraxhe, et k' i sorlive des waxhletes ki vnèt fé halcoter li vwele siconte del plantche (L. Mahin). Loukîz a: balter, hossî, cahossî. F. cahoter, s'agiter.
2. hossî. Gn a vosse tcheyire ki halcote. Li vint shofele so l' ouxh et gn a tot ki halcote. Dj' a on dint ki halcote. Tot rivnant d' av' sitî ovrer, Nestor a boevou kékès gotes Portant i tuze a ndè raler, Mågré k' po l' moumint, i halcote (M. David). I>Sol crestea do toet, les schayes î sont ele co totes ? Probåbmint k' i gn end a ene ou l' ôte ki halcote ! (O. Fabry). F. ballotter, balancer, remuer, s'agiter, osciller, trembler.
3. roter tot berlondjant. Tchén d' corote, twè ki halcote avå l' pavêye, I sereut tins k' on t' fiestixh (A. Gadisseur). F. déambuler.
4. (imådjreçmint) awè todi on må u l' ôte. Loukîz a: pete ou vesse.
5. èn nén saveur cwè. Roteure halcote et n' sait trop cwè Inte vinous-d'-ôte-påt et Lidjwès (M. Slangen). Loukîz a: halkiner, tchicter 1. F. tergiverser, hésiter.
| halcotaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "halcoter". F. ballottement, oscillation, agitation, hésitation, tergiversation.
| halcotmint [o.n.] halcotaedje. F. ballottement, tremblement.
| halcoteu, halcoteuse u halcotresse [o.f.n.] li ci (cene) ki halcote. Loukîz a: halcotî.
| halcotreye [f.n.] brut d' ene sacwè ki halcote. F. vibration, tintamarre.
| halcotêye [f.n.]
1. (mot d' monnî) tchedje di 25 kg d' grin po moure. F. demi-mouture.
2. ptite tchedje di grin, di djåbes, di four, di faxhenes.
Parintêye
Disfondowes
- halcoter
- halcoter, alcotè, alcoter.
- halcotaedje
- halcotèdje, alcotadje, alcotâdje.
- halcotmint
- halcotmint, alcotmint, alcotmèt.
- halcoteu
- halcoteu(se), alcoteu.
- halcotreye
- halcotrèye, alcotrîye.
- halcotêye
- halcotêye, alcotéye, alcotée.
Hårdêye divintrinne
Dipus d' racsegnes so l’ mot « halcotêye » dins l’ ovraedje des monnîs