halene [o.f.n.] sôre di vier, sovint avou des pwels, ki va divni on påpåd-lolô pu on påwion. On såverdea voet nosse halene so li stipea et hop ! l' avale sins lumciner (A. Dewelle). F. chenille. >> i n' moenne nén dpus d' brut k' ene halene so ene djote°. >> vos alez mindjî del porêye° ås halenes. >> Les Halenes: sipotaedje des djins d' Transene, (la-minme: Oulines).

| halinot [o.n.] pitite halene. >> Les Halinots: sipotaedje des djins d' Ucîmont, (la-minme: Oulinots).

Etimolodjeye

latén gelare (minme sinse), avou a-divnance del voyale do prumî pî.

Disfondowes

halene

halène, haline, alène, aline, hèlène, hèline, èlène, èline, holène, holine, olène, oline, houlène, houline, oulène, ouline, houyin.ne, hougnin.ne; miersipepieuzmint el mape A.L.W. 8. 78 ey el notûle 8. 140.

halinot 

halinot, oulinot.

Hårdêyes divintrinnes

• Dipus d' rcsegnes so les halenes
• Dipus d' rcsegnes so les Halenes di Transene
• Louline Vôye ("Li halene evoye"), c'est l' no d' pene da Lucyin Mahin