han [o.n.] (v.v.m.) pré metou li long d' ene aiwe, sovint dins on keute, et k' est dzo aiwe å rlén. Vîs scrijhas: Han, Ham, -hain. | -hinot, -hinote [cawete] sieve a fé l' no des dmorants di sacwants viyaedjes ki finixhèt pa -han: Frohinot, Bohinot, Pophinot. rl a: -idjot. Etimolodjeye: les mots avou -han ont yeu pacô des sorwalondes avou -hin (sicrît -ain (Bohain)), did la li cawete -hinot, wice ki li H ni s' ôt cåzu nén (Fro.inot, Bo.inot, Popinot).

• Dipus d' racsegnes sol mot han dins les nos d' plaece
• Dipus d' racsegnes so les cawetes -ot