han [o.n.] (v.v.m.) pré metou li long d' ene aiwe, sovint dins on keude, et k' est dzo aiwe å rlén.
Vîs scrijhas: Han, Ham, -hain.
| -hinot, -hinote [cawete] sieve a fé l' no des dmorants di sacwants viyaedjes ki finixhèt pa -han: Frohinot, Bohinot, Pouphinot. rl a: -idjot.
Etimolodjeye: les mots avou -han ont yeu pacô des sorwalondes avou -hin, pacô scrît -ain (Bohain), did la li cawete -hinot, wice ki li H ni s' ôt cåzu nén (Fro.inot, Bo.inot, Popinot).
Mots d' aplacaedje tîxhon:
Sacwants ôtes mots d' aplacaedje (viyaedjes)