hanter (Codjowaedje) I. [v.s.c.] 1. si rescontrer, tot djåzant d' on valet et d' ene crapåde, dins l' idêye di s' maryî. Adon k' Gaston l' platchteye, Djåclene lyi dit Asteure, nos n' polans pus hanter (Marcel David). Rabressans nos po nos cwiter puski c' est ouy li dierinne feye E vosse måjhone ki dj' n' î vén pus hanter. (G. Appolinaire). On dit eto: frecanter. F. se voir, avoir des relations. II. hanter avou [v.n.d.c.] 1. aler vey, po s' maryî avou lu (leye). 2. håbiter. Si ti t' metes a hanter avou ça, ti serè gåy. F. fréquenter.On dit eto: freyî avou. | hantijhe [f.n.] rilacion di djins ki s' hantèt. Asteure c' est l' busse et les hantijhes a Djodogne; les efants n' sont pus elvés el måjhone (ramexhné pa J.J. Gaziaux).