haper [v.c.]
1. apicî åk ki c' est nén da sinne. Diner, c' est dner; riprinde, c' est haper. rl a: chôfer, scroter.
2. atraper (on mehin). Il a hapé on moirgunea d' tos les diåles. Waite a twè di n' nén haper froed ! F. prendre. Ingl. to catch.
Parintêye :