harloucrale [f.n.] yerbêye ås fortchowès raecenes ki crexhe ezès payis del Mîtrinne Mer. Sol pitite basse tåve divant lu, gn aveut des bokets di raecinêye di harloucrale, k' on croereut k' c' est on coir di djin avou les djambes, les bresses, li bodje (L. Mahin). F. mandragore.
>> Li Harloucrale: pîce di teyåte da Albert Maquet, redjårbêye di "La Mandragola", da Niccolo Machiavelli did diviè 1513.
Etimolodjeye: noûmot ehåyî, po des belès letes, tot-z aplacant des bokets des mots harlake, marlou, macrale, 1989.