hatrea [o.n.] boket do coir metou inte li tiesse et les spales. I m' a-st apougni på hatrea. Elle åront l' coulant e hatrea Ki serè fwait di ptits coirdeas Si åront des ptitès nåletes K' elzî vénront pinde el hanete (paskeye novele). Li pere inme l' eure wice k' i rintere Pask' å hatrea, l' efant lyi va potchter (M. Peclers). Li tchinnon k' ele poirtéve e si hatrea s' emacrala dvins les ronxhes (Guillaume Smal). On dit eto : cô. F. cou. >> Dji t' va toide li hatrea: dijhêye po mancî ene sakî.

Etimolodjeye: vî lussimbordjwès, cawete -ea.

| hatelrece [addj., todi padrî] a vey avou l' hatrea. F. cervical. >>  glande hatelrece: glande linfatike do cô. F. ganglion cervical. >> voenne hatelrece: voenne do cô. F. veine jugulaire.

Tcherpetaedje : candjaedje del cawete -ea en ene sititchete -el-, cawete -rece, 2006.

* Dipus d' racsegnes so l' antomeye do hatrea