heure 2 [f.n.] sitamêye crinire des singlés. F. hure.

Disfondowes: heure, hure, hëre, ure, ëre.

| hourêye [f.n.]

1. pitit crestea des deus costés d' ene voye, d' ene aiwe. F. talus. >> fé les pôs dins les hourêyes: tuzer ene sacwè ki n’ si pout. F. bâtir des châteaux en Espagne. >> hourêye di nive: consire.

2. troclêye di sacwants bouxhons. ene hourêye di côrîs°. rl a: toupet. F. bouquet.

3. hôts åbes plantés tot do long d' on tchmwin. F. rangée, drève.

| hourlot [o.n.]

1. pitit coshet racoulot, sovint avou des poys ki hourixhèt. Li dierin del niyêye, on djheut li hourlot.

2. pus djonne efant. F. benjamin. >> Li Hourlot: roman da Dieudonné Salme (1888).

Disfondowes: hourlot, houlot.

Coinrece payis d' Bastogne & Hôte Årdene.

| hourlea [o.n.] hourêye (talus). On-z aveut avadjî l' hourlea po poleur aler a nosse tchamp. (H. Forir) est boirdé pa cwate gros hourleas: li Porea, l' Horzea, li Fayijhea et Tchantî (Louis Grandmont). >> Inte les hourleas: no d' ene plaece di Mårcin. >> e Gros Hourlea (so plaece: ouria): no d' ene plaece di Céle.

Disfondowes: hourlê, oûrlê, horlê, houria; vî scrijhas: hurleaz (1609).

| houreus, houreuse [addj.] ki fwait houri (dressî les poys, di peu, di froed). Les swerêyes estént bråmint pus houreuses (Guillaume Smal). rl a: friskete.

| houri (codjowaedje) [v.s.c.]

1. aveur li cour ki live (voleur rivômi).

2. aveur les tchveas ki s' dressèt sol tiesse (di hisse). Les djins s' rafiyèt des femes a vs fé houri (Raymond Mouzon).

| hourete [f.n.] sôre d' oujhea d' nute (avou come ene pitite heure so s' tiesse). F. chouette.

Dipus d' racsegnes so les hourleas.