heyî (codjowaedje) [v.s.c.] tourner l' viyaedje po ene dringuele, come li vout l' dujhance. Les efants alént heyî et dner des nûles azès djins po-z aveur ene çanse (Albert Lovegnée). On dit eto: porcachî.

| heye ou héle[f.n.] dringuele k' on dmande ås djins cwand on va heyî. Boune anêye, Monsieu ! Boune anêye, nosse dame ! Totès sôres di bouneur ! On ptit valet Po ctaeyî vos bwès ! Ene pitite båshele Po laver vos schieles ! Ene pitite heye, nosse dame, s' i vs plait (ramexhné pa A. Lovinfosse).

| heyaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "heyî". >> heyaedje pol leu: toû do viyaedje po ene dringuele d' onk k' aveut touwé on leu.

Omonimeye :

• hiyî e l' indicatif prezintrece : i heye (i schire).

• Dipus d' racsegnes so les heyes