holete [f.n.]

1. baston do bierdjî. Les båsheles k' avént fwait leus påkes moennént les pus djonnes; ele tinént ene sôre di holete al procession do Sacramint (B. Louis). F. houlette.

2. riciptoe ås tcherdons. Cwand l' gamén a veyou deus holetes, il a sepou k' il alént ås betråles, po côper ås tcherdons (L. Somme). F. coupe-chardons.