houkî (codjowaedje) [v.c.]
1. fé vni tot criyant après tot evoyant ene lete. Elle a houkî l'efant, et xhårer, tot carwaitant avou ses mwins padzeu ses ouys (Bernard Louis). Dji rascontrîs Gustene Maca K' aveut des frambåjhes plin s' tchena; Abeye, abeye, ele nos houca (tchanson des macrales del Viye Såm). F. appeler, convoquer.
2. telefoner a. On dit eto: souner, cåler. F. appeler, sonner.
3. (mot d' éndjolisse) po on programe, enonder li côde d' ene fonccion ou dzo-programe. F. appeler. Ingl. to call, to invoke.
Disfondowes: houkî, houki, houker, ukè, houtcher, outcher, outchè, ëcher, ucher.
| houcaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe Gn a on grand concert ezès bouxhaedjes Et les ptits oujheas sins s' djinner Djhèt bén mî k' mi dvins leus houcaedjes: vinoz, vinoz ! (H. Hucard). F. appel, cri, invitation, convocation.
| houkeu, houkeuse u houcresse [o.f.n.] li ci (cene) ki houke. Asteure, dins les cibercafès, on pout vey li vizaedje do houkeu (u del houkeuse) sol waitroûle. Loukîz a: bassineu. >> houkeu ås priyires: (rilidjon muzulmande) ome metou sol dizeu do minaret et ki houke les djins ås cénk priyires del journêye. F. muezzin.
| houcrece
I. [addj., todi padrî] a vey avou l' houcaedje. >> tour houcresse: tour d' ene moskêye, kel houkeu ås priyires si va mete al copete po fé s' bouye. F. minaret.
II. [f.n.] (mot d' éndjolisse) modem. F. modem.
Etimolodjeye: cawete -rece, 1996.
Parintêye :