houpler ([[Codjowaedje shofler|codjowaedje]]) u houper ([[Codjowaedje bouter|codjowaedje]]) I. [v.s.c.] 1. houkî po s' fé ôre d' ene sakî k' est pierdou tot criant [[Motî:houp|hou-houp!, hou-ou-oup!]]; li minme tot djåzant d' ene sakî k' est må prin. F. crier, hurler, appeler (au secours). 2. criyî, tot djåzant d' on [[Motî:tchafô|tchafô]]. F. crier, hululer. 3. [[Motî:xhaxhler|xhaxhler]] (rire foirt). Dji pormoennéve li gamén dins ene mwaye et l' Djislinne houpéve tot rwaitant pol finiesse. F. éclater de rire. II. [v.c.] u houpler après [v.c.n.d.] houkî (ene sakî) tot criyant foirt. Dji l' a ddja houpé deus côps ([[A. Carlier & W. Bal]]). Eco on côp, l' andje do Signeur a houplé Abraham då cir ([[Djeneze]], ratournêye pa [[L. Hendschel]]). Les tienes covrous d' bwès fijhît les cwanses di houpler après l' diè d' amour ([[A. Gauditiaubois]]). F. appeler, héler. Etimolodjeye: viebe fwait sol [[mot-criya]] [[Motî:houp|houp!]]. | houplaedje u houpaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) po les viebe "houpler" & "houper". F. appel (au secours), cri (de détresse), hurlement, hululement, rire bruyant. | houplåd u houpåd [o.n.] 1. [[Motî:spér|spér]] ki houke les djins. F. revenant. 2. sôre di [[Motî:tchet-uwant|tchet-uwant]]. F. chouette. Ôte parintêye: * [[Motî:houprale|houprale]] ---- * [[tchet-uwant|Dipus d' racsegnes so les tchets-uwants]]