houwer (codjowaedje)

I. [v.c.] bouter sol costé

II. si houwer [v.pr.] si bouter pus lon. Li blanke leuve est si près d' lu k' ele li pôreut cåzu aduzer, mins ele prind plaijhi a s' houwer d' lu pus lon, todi pus lon (J.M. Warnier). F. s'éloigner.

| houwa [o.n.] grosse pire metowe a l' inglêye d' ene måjhon, sol boird d' ene voye di tiene, po bouter evoye li rowe des tcheretes. F. borne protectrice.

| houwåd [o.n.] houwa.

| houwoe [o.n.] houwa.

Parintêye :

• ahouwer