hoye [f.n.] noere pire, k' on saetche di tere et k' on broûle dins les stouves. rl a: tcherbon. F. houille (calké do walon). >> Tiesse di Hoye: no metou ås Lidjwès. Si l' cote ni fwait nén l' priyesse, ebén, mafrike li sårot fwait co l' Tiesse di Hoye, paret (J.D. Boussart).

Disfondowes: hoye, houye, ouye

Etimolodjeye : walon hougne (a cåze k' on l' meteut e longous taesseas), hoye est ene sorwalonde di l' oyon O/OU. Li mot a passé e francès.

| houyeu [o.n.] ovrî ki saetche al hoye. On dit eto: tcherbonî, ovrî d' houyire, ovrî d' beur. F. mineur.

Disfondowes: houyeu, ouyeu

| houyire [f.n.] fosse å tcherbon. I s' a fait accidinter al houyire. Nos poitrans l' sôlêye disk' al hoyire; la nos l' metrans divins l' coufåde (Nicolas Defrecheux). F. houillère. >> ovrî d' houyire: houyeu.

Parintêye :

• houyî.

Omonimeye coinrece :

• Houye.

• Dipus d' racsegens so les houyires