impreu [o.n.] mwaisse d' èn impire. Loukîz a : Caizer. Li nos d' "cårlusse" provénreut di l' Impreu Tchårlukin (N. Lequarré). Gn a la ene viye princesse a mitan sote, å troes cwårts tchamosseye, k' a stî, dit-st on, li mayon då pa da l' Impreu, et ki fwait åtoû d' on roufion nén co doze ans vî (L. Hendschel). Nassogne esteut, do tins des Romins, ene dimorance des impreus cwand i vnént tchessî l' årok ou l' singlé e l' årdene (E. Perault). F. empereur.

Disfondowes: impreu , ampreu, ampëreur, ampèreu, ampèreur, impèreur.

Etimolodjeye: Calcaedje riwalonijhî do latén "imperator".

| impresse [f.n.] mwaistresse d' èn impire; feme d' èn impreu. F. impératrice.

Etimolodjeye : sipotchî calcaedje do F. impératrice.

| impire [o.n.] grande sitindowe di payis, nén todi raloyîs inte di zels djeyograficmint, mins dizo l' kimandmint d' on minme impreu u d' on d' on minme payis colnijheu. F. empire.

Disfondowes: impîre, ampîre/span>

Mot d' aplacaedje :

• Limpreu (no d' famile).