indjén [o.n.] 1. éndjole (machine, usteye complikêye). 2. usteye ki n' ;va nén K' ;est ce çoula po èn indjén ;?. Etimolodjeye: calcaedje riwalonijhî do F. engin. Coinrece Payis d' ;Lidje.

3. laide (metchante) djin. Ké-n indjin ! Ki l' Bon Diu vs wåde d' on parey indjin ! (ramexhné pa J. Haust). F. peste, poison, sale engence. Etimolodjeye : vî bodje "indje" (raece, sôre), cawete -én. | indjince [f.n.] laide sôre di djin. Kéne indjince ki c' est, leu famile.

Parintêye :