indroet [o.n.]

1. metowe plaece. Ti m' ratindrès a ci indroet la (Motî d' Bastogne). Li long do tchmin ki va d' Anloe a Tchonveye, i gn a èn indroet k' on lome li Trô do Bok (E. Benoit). F. lieu, endroit. >> li ptit indroet: li tchiyote. >> esse todi dins les indroets: esse todi a l' awaite. On dit eto: ou çki les gades si soukèt.

2. plaece k' on-z î dmeure. C' est des djins di mi indroet (Motî da Pirsoul). Il est do minme indroet ki s' feme (Motî del Lovire). F. région, village.

Omonimeye coinrece : edroet (bea costé).