innmi, innmeye [o.f.n.] '''1.''' peupe ki fwait l' guere a èn ôte. L' Evandjîle nos disfind d' aveur del haeyeme, minme po nos innmis ([[Motî da Forir]]). C' est gråce a nos vîs peres ki nos djouwixhans del påye; Il ont språtchî l' innmi dzos leu talon ([[Tchant des Wallons]]). '''2.''' onk, ene k' on [[Motî:vey evi|voet evi]] et lu (leye), avou. Ki les cis ki s' volèt siervi do rfondou walon ou do cmon walon s' è siervexhe, et djocans nos do djåzer d' çoula, nos nos brouyréns d' innmi ([[L. Hendschel]]). Li spotchî francès des medias francofones, c' est lu, l' innmi do walon; ci n' est nén l' France la k' les lingaedjes redjonås sont cwand minme mia disfindous k' roci ([[A. Gautitiaubois]]). F. ennemi. == [[Scrîta|Vîs scrijhas]] ''enmei'', [[dataedje d’ on mot|1260]]. == Disfondowes == in.n'mi, in.n'mèye, èn'mi, èn'mîye. [[Categoreye:Motî]]