invaneye [f.n.]

1. laide keure k' on vos fwait. Mågré l' mizere, les poennes et les invaneyes, ele dimoréve bele (J. Spinosa). Si vos sårîz totes les invaneyes k' on lzî a ddja fwait (A. Balle). F. injustice, iniquité, avanie.

2. mintreye k' on låtche so vosse conte, et ki vs ahontixh. T' aveus rovyî k' el djalotreye N' ercoule måy divant l' invaneye Cwand i lyi shonne di t' vleur mete djus (H. Van Cutsem). F. calomnie. >> låtchî des invaneyes so ene sakî: dires totès mintes po lyi fé do toirt a ene sakî. On dit eto: difûtyî, taper l' hate so, maxhurer ene sakî. F. calomnier.

Etimolodjeye : riwalonijhî calcaedje do F. avanie, lu-minme calké di l' itålyin avania (forpoujhaedje des Trouks dins les béns des peupes crustins).