irlope [f.n.] biesse ki n' egzistêye nén, po rire des doûs d' croeyance. Dins les troes grivlires k' il ont fwait i n' ont rén veyou ki rshonnreut a ene irlope (G. Lucy). Loukîz a: lurcete, mazowår, daru.

Etimolodjeye: kécfeye on spotchî aplacaedje di irson eyet linote (come lurcete).

Dipus d' racsegnes so l' tchesse a l' irlope