kete [f.n.] (mot d' djonnea, måhonteus) vé. Dj' a veyou, dj' a veyou pa l' trô do ferou On ptit mårticot ki djouwéve avou s' cou; Dj' a veyou, dj' a veyou pa l' trô del clitchete On ptit mårticot ki djouwéve avou s' kete (tchanson). rl a: boulome, vedje, kekete, cawe. >> kete di curé; u: kete di pretcheu: tchecawe (pask' ele rishonne a on tot ptit vé). F. prêle des champs. Etimolodjeye: racourtixhaedje di "brokete" (minme sinse).