kisse [o.n.] 1. (mot d' medcén) potche d' aiwe dins èn organe do coir. Li blanke vatche aveut des kisses ås ovaires, et elle a fini torleuse. 2. (mot d' carioteu) pitit deur boket di djaene coleur dins les pire di grani, avou bråmint do fier divins, ki tchimicmint, c' est del pirite di fier. Li kisse rilujheut come di l' ôr et do keuve (ramexhné pa J. Germain). F. enkystement de pyrite. Etimolodjeye: calcaedje riwalonijhî do F. kyste (do grek "kustis", vesseye).

• Dipus d' racsegnes so les pirreyes.