kixhiyî u coxhiyî / cxhiyî (codjowaedje)

I. [v.c.] kischirer. C' esteut ene sitoele ki vneut d' fini s' coûsse et k' aveut kixhiyî l' cir (Guillaume Smal). F. déchirer. >> kixhiyî s' tins: fé passer l' tins, ki shonne long. I faleut bén endè fé s' doû ou kixhiyî s' tins [] a cdure ses troes båsheles å bal et s' continter do loukî les djonnes (V. Carpentier). F. "tuer le temps".

II. s' kixhiyî [v.pr.] si coschirer pår. Li cir, plin d' nûlêyes a vudî, Ni tådjrè waire a s' kixhiyî. F. s'éventrer.

Tcherpetaedje

Bodje xhiyî, betchete ki-.