lacobén [adv.] pa tchance. Lacobén ki dj' a des covietes di plastik dissu tchaeke éndjole, pask' avou les gotires, dj' end åreu fwait po tote l' éndjolreye (L. Mahin). rl a: awureuzmint, vacobén.

Etimolodjeye: mot d' acolaedje di 3 adviebes (la co bén).