lame 2 [f.n.] (vî mot d' cinsî) bwès travayî, on mete long, k' on-z î agritche les lameas, et k' on-z atatche a l' ekipaedje a saetchî pa deus tchvås. rl a: landon, trepsin.
| lamea [o.n.] (vî mot d' cinsî)
1. bwès travayî, on mete long, k' on-z î agritche les traits des tchvås, et k' on-z atatche a l' ekipaedje a saetchî pa on seu tchvå. rl a: perone (foto), cope 2, werbion, wiban.
2. hårkea: a) poite-saeyea; b) triyingue di bwès å cô des biesses e pateure.
3. baston k' on meteut å cô des tchéns por zels én nén moussî dins les poytreyes, dins les teréres di robetes. Magrite du Rossea a vlou måtraiter li dmandeuse tot l' mançant avou on baston lomé lamea (vîs papîs di Liesse, ramexhnés pa L. Remacle).
Disfondowes: lamia, lamê, lam'rê.
Coinrece payis d' Nameur, Tchålerwè, Måtche (sinse 1); coinrece payis d' Vizé (sinse 2).
| lamete [f.n.] (vî mot d' cinsî) lamea (des tchvås d' trait). Sorcoinrece Payis d' Nameur.
Omonime:
- lame (f.n.; taeyant)