lanchtoûne [o.n.]

1. (istoricmint) El guere di 1914-1918, controleu civil almand, ki tournéve li viyaedje po awaitî ttafwait. Gn aveut on lanchtoûne dins tchaeke viyaedje: c' esteut sovint des vîs sôdârds di 1870.

2. (pa stindaedje) onk ki sorwoeye les ôtes. Il a vnou fé do lanchtoûne, po vey si c' esteut bén s' galant. F. pion, espion, mouchard, contrôleur, surveillant.

3. toursiveus, fås-cou, rossea tchén. On lanchtoûne, c' est l' ci ki fwait on côp sol costé et ki n' dit rén. F. faux jeton, hypocrite, sournois.

4. nawe, vî ome ki dmeure a rén. F. paresseux, lambin.

Disfondowes: lanchtoûne, lanchture, lanchtourne, lanchturne.

Etimolodjeye: calcaedje riwalonijhî d' l' almand Landsturm (timpesse do payis, alomåcion po balter les vîs sôdårds, tot cåzant å rvier).

• Dipus d' racsegnes so les lanchtoûnes.