lapén [o.n.]
1. robete. Al Sinte Båre, on cujheut todi on lapén ås pronnes. On dit eto: conén. F. lapin. >> aveur des molets° come des panses di lapén. >> ploumer come on lapén: fote ene dobleure, a on djeu d' cwåtes avou des cwårs. >> lapén d' Påke: a) forveyou lapén ki, e payis d' Måmdey, e l' Almagne, å Lussimbork, apoite les oûs d' Påke: Li lapén d' Påke est tot foû d' lu Poirter des oûs, i ndè pout pus (tchanson). b) pitite påstedjreye del cogne d' on lapén, k' on vind dins ces payis la sol trevéns d' Påke. Alm. osterhase.
2. såvadje sôre di robete. Ti rôbaléves sins d' keure di l' eure, come les lapéns (L. Warnant). >> cori come on lapén: cori rade. Ådjourdu, nos corans come des lapéns, dimwin, nos nos stårrans télfeye so nosse dos (F. Barry). >> tchôd lapén: ome ki va ås femes.
Disfondowes: lapén, lapin, lapé, lapègn.
Etimolodjeye: gayel lapparo (djonne di robete).