lawder (codjowaedje) [v.c.]

1. F. approuver, encourager, flatter.

2. (tot cåzant å rvier) si moker. rl a: lawer.

Etimolodjeye: do latén "laudare".

| lawdaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion et si rzultat) pol viebe «lawder».

Sol minme bodje etimolodjike:

• lawer, lawant, lawåde