lawer [v.c.] si moker (d' ene sakî). I lawe tot l' monde.

Etimolodjeye: derivé di lawder (do latén "laudare"), avou l' sinse å rvier.

| lawant, lawante [addj.] ki s' moke tofer, fotant.

| lawe u lawåde [f.n.] mocreye, fotaedje. I vént todi avou des stitches et des lawes. (ramexhné pa Jean Haust). Taper ene lawe.